Stones have been known to move and stones to speak

Kunstenaar: Jasper Griepink

De natuur als toeschouwer. De omgeving als performer. Binnen het kader van ‘Who is the performer, Who is on stage?’ draag ik de natuur aan als centrale performer, wiens optreden wij dagelijks kunnen aanschouwen. Maar andersom, het bos houdt ons ook in de gaten. Mycelium in de bodem verteld een nabije boom of struik precies wat er voorbij komt lopen: hert, vogel, mens? Wie weet wat ze nog meer over ons weten, bijgehouden hebben, herinneren? En niet alleen die boom vlakbij, nee, de communicatie verspreidt zich in de natuurlijke gemeenschap door allerlei inmiddels aantoonbare signalen.

Enter the Forrest, Jasper Griepink, 2020
Darkness is Light Germinating (Earth Table 1 + 2), Jasper Griepink, 2019, Installatie.
Gratitude, Watering the Woodlands, Jasper Griepink, 2017
Grove 2.0, Chapel of Wild Wisdom, Jasper Griepink, 2017
Zonder titel, Jasper Griepink, 2018

Toevalligerwijs ben ik sinds 2018 bezig met een onderzoek rondom de Hunebedden en de verbeelding van een voor-romeinse/voorchristelijke Europese wereld. Ik speel hierbij niet een archeoloog, maar werk als kunstenaar die onderzoekt hoe hedendaagse verhoudingen tussen mensen, de staat en de natuur in elkaar zitten. Het is een van mijn grote motivaties om aan te tonen dat een meer vredelievend en samenzijn-georiënteerde wereld (met de natuur) heeft bestaan en ook kan bestaan. Aannames die worden gemaakt dat de mens van ‘nature’ agressief en zelfzuchtig is zijn enorm aangeleerde gedragingen. Vaak wordt de natuur gezien als conceptuele basis voor het leven, maar een persoonlijke relatie wordt er niet altijd mee aangegaan – en dat is nu juist precies wat veel pre-koloniale groeperingen zeggen: dat we persoonlijk met haar moet zijn. Haast intiem.

Het dorp Diever heeft een Saksische geschiedenis, en daaromheen ook nog oudere geschiedenissen waar vanuit grote stenen en grafcirkels nog stille getuigen zijn. De Saksen geloofde in de goden van de natuur: Wodan, Donar, Frija. Er wordt gezegd dat Christenen samen komen samen in hun Kerk, maar Saksen bij elkaar komen rond een Heilige Boom. Die boom was de Eikenboom. Vanuit overgeleverde tradities van de Gallische Druïdes blijkt de Eikenboom een soort van modem of internet-hub te zijn tussen de mens en de natuur: via een Eik kan er informatie uitgewisseld worden met de natuurlijke wereld. De Romeinse indringers beschreven ook dergelijke tafrelen in destijds Frankrijk en de Lage landen, er waren open plaatsen in de diepe wouden waar rituelen zouden plaatsvinden. Samenkomsten waarin mondeling kennis werd gedeeld, over de streek, het seizoen, de politiek van die tijden en diepe inzichten over het leven versleuteld in poëzie en zang. Zelfs tot in de vroegmoderne tijd worden bomen nog centraal gesteld in bijvoorbeeld rechtszaken en dorpsvergaderingen in de regio Nederland, België en Duitsland. Natuurlijk, zijn dit soort gebruiken globaal terug te vinden en zijn ze ook nog steeds actueel.

Als kunstenaar vind ik dit soort gedachtegoed interessant, en het dunkt mij dat het ons goed kan doen om opnieuw voeling te krijgen met zulke mysterieuze en toch ook tot de verbeelding sprekende manier van mens-natuur beschouwingen. Zeker in een hedendaagse Westerse wereld waarin natuur vooral een bron is van materiaal, grondstof en/of een toegewezen wandelgebied. Wat ik mij afvraag: waar zijn de tempels gebleven? Wie geeft de natuur nog offers van dankbaarheid, niet uit een angstig ontzag, maar vanuit een meer feestelijk plezier om deel te mogen zijn van zo’n enorm wonder, groen en vitaal, maar ook paars en blauw en roze. Het is haast niet voor te stellen wat de natuur ons biedt; medicijnen, zuurstof, verstilling, inspiratie.

Zelf ben ik ook al mijn hele leven dicht bij de bomen. En als kunstenaar en performer heb ik ervoor gekozen om de rol van Druïdische Bard (verhalenverteller) te vertolken tot een nieuw verschijnsel: een personage dat het verre verleden met de noodzakelijkheden van de toekomst vervlecht in ervaringen in het heden. Ik begeleid rituelen, ceremoniën, maak muziek en vormen waarin de gevoelens en lichamen van deelnemers plaatsnemen. Je zou mij kunnen zien als een hybride tussen de priesteres van het woud en de popster, beide figuren die drama inzetten om kennis te overdragen en mensen in beweging te zetten. Ik ben iemand die droomt over vernieuwende (politieke) systemen in een bezielde toekomst, iemand die als tolk fungeert voor de oeverloze verhalen van de velden, vennetjes en het arboretum. Met evenveel ernst als humor, diep en toch licht.

praktisch

In de periode van augustus t/m november is Jasper Griepink in Diever te vinden. Om zijn hedendaagse natuurtempel in het bos op te bouwen. Bewoners en bezoekers zijn van harte uitgenodigd om hieraan deel te nemen. Daarnaast vinden er meerdere activiteiten plaats, waaronder wandelingen, voordrachten en rituele performances. Binnenkort hierover meer.

Jasper Griepink

Het werk van Jasper Griepink activeert de intersecties tussen (natuur)spiritualiteit, seksualiteit, alternatieve gemeenschappen, mythische geschiedenis, ecologie, gender, taal en de politieke velden hierbinnen en eromheen. Hij betrekt zowel traditionele kunstvormen en onderwerpen als methoden en denkwijzen die niet direct als kunst worden gezien. Jasper werkt met onderzoek, geschreven tekst, interactieve performance, installatie kunst, live happening, gesproken woord, muziek, video en tekeningen. Kort gezegd: hij onderzoekt een manier van samenleven waarin de natuur centraal staat in zowel een gezonde als overvloedige manier.